به خود آی

        ...به تو سربسته و در پرده بگویم
        تا کسی نشنود این راز گهربار جهان را
        آنچه گفتند و سرودند  تو آنی !
        خود تو جان جهانی
        گر نهانی و عیانی
        تو همانی که همه عمر به دنبال خودت نعره زنانی...

        تو به خود آمده از فلسفه چون و چرایی
        به تو سوگند
        که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی در همه افلاک بزرگی
        نه که جزئی
        نه که چون آب در اندام سبوئی
        تو خود اویی
        به خود آی...

                                                           فریدون حلمی


        پانوشت:

        عمر را به شناختن و دیدن خیلی چیزها و خیلی چهره ها می گذرانی،
        اما در این میان یکی هست که به او کمتر از همه می پردازی.
        یکی هست که پاک از او غافلی،
        یکی هست که از همه بیشتر به تو نزدیک است !
        و تو از همه بیشتر از او دوری!
        او را یک بار هم ندیده ای.
        در او نگاه نکرده ای.
        به دیگران مشغول شده ای و او را گم کرده ای،
        و من اکنون می خواهم او را به یادت آوردم.
        او کیست؟
        خودت

                        دکتر شریعتی

/ 1 نظر / 14 بازدید
ترنج

"تو همانی که همه عمر به دنبال خودت نعره زنانی" مرسی که این قدر زیبا انتخاب میکنی.