خیس از گستره حجم نبود...


    من دلم میخواهد
    به همین رانش ِ ابر،
    به پرواز کبوتر با ترس،
    به همین لغزشِ فکر ،
    که مرا میبَرد آنسوتر ِ از هزل ِ  وجود
    زل بزنم
    به همین قاب،
    همین پنجره ی باز که آورده خبر
    که تو رفتی و هنوز،
    این دو چشم ِ مبهوت ،
    خیس از گستره یِ حجم ِ نبود،
     آری آری هنوز ، رد ِ  بی رحمی ِ رفتارِ تو را می پاید...

    پانوشت :

    چیزهایی هست که از دست رفتنشان را هیچ چیزی در دنیا نمی تواند جبران کند ...
    نمی دانی چه روزهایی را بی تو گذرانده ام .
    به خاطر این روزها از تو بدم می آید . می توانستیم با هم خوشبخت باشیم .

                                                  لیدی ال - رومن گاری

/ 0 نظر / 15 بازدید