از عشق زنجیر مسازید

      یکدیگر را دوست بدارید ،  
      اما از عشق زنجیر مسازید...
      با شادمانی باهم برقصید و آواز بخوانید
      اما بگذارید هر یک برای خود تنها باشد...!
      همچون سیمهای عود که هر یک در مقام خود تنها است ،
      اما همه با هم به یک آهنگ مترنمند
      ...دلهایتان را بهم بسپارید اما به اسارت یکدیگر ندهید
      در کنار هم بایستید اما نه بسیار نزدیک
      از آنکه ستون های معبد به جدایی بار بهتر کشند
      و بلوط و سرو در سایه هم به کمال رویش نرسند...

                                         جبران خلیل جبران

      پانوشت:

      نباید بگذاریم‌آرزوهامان‌ به‌ جنگ‌ِ هم‌ بروند!
      نباید فرصت‌ِ جُداسری‌ به‌ آنان‌ بدهیم‌!
      می‌توانیم‌ مثل‌ دو انسان‌ِ آزاد در کنار هم‌ زندگی‌ کنیم‌!
      باهم‌ُ در تلاش‌ِ به‌ بارنشاندن‌ آرزوهای‌ هر یک‌!
      نمی‌خواهم‌ تو خود را وقف‌ِ من‌ کنی‌!
      می‌خواهم‌ وقف‌ِ رؤیاها و آرزوهایت‌ شوی‌!
      آن‌چنان‌ که‌من‌ وقف‌ِ آرزوها وُ رؤیاهایم‌ شده‌ام‌!
      این‌ اوج‌ِ عشق‌ است‌ که‌ دو انسان‌ بتوانند در کنارِ هم‌ آزادانه‌ ببالندُ قد بکشند!
      چنین‌ گُذرانی‌ به‌زنده‌گی‌ قداست‌ می‌بخشد وَ به‌ عشق‌...!
      آن‌ که‌ بگوید: من‌ می‌آفرینم‌، پَس‌ هَر که‌ دوستم‌ می‌دارد
      باید تمام‌ِ توجه‌ و عمرِ خود راوقف‌ِ من‌ کند
       عاشق‌ نه‌، که‌ انسان‌ِ خودخواهی‌ست‌!
       عشقی‌ که‌ دربندکننده‌ باشد
      به‌ چشم‌ بر هم‌ زدنی‌ سلول‌ِ یک‌ زندان‌ را تداعی‌خواهد کرد!
       عشق‌، یعنی‌ آزادی‌!
       آن‌چه‌ ما را به‌ هم‌ متعهد می‌کند عشق‌ است‌!
       باید همان‌قدر که‌ به‌ هم‌ متعهدیم‌ به‌ کارُ حرفه‌ وآرزوهای‌ هم‌ متعهد باشیم‌!
       باید همان‌قدر که‌ به‌ یک‌دیگر احترام‌ می‌گُذاریم‌،
      به‌ آفرینه‌های‌ یک‌دیگر هم‌ به‌ دیده‌ی‌ احترام‌بنگریم‌!
       این‌ها را برایت‌ می‌نویسم‌ تا بدانی‌ چه‌قدر برای‌ نقاشی‌ها
      و آرزوهایت‌ احترام‌ قائلم‌ُ از تو همین‌ توقع‌ را دارم‌!
       تفاهم‌ ازدل‌ این‌ احترام‌ها حادث‌ می‌شود!

                                              یغما گلرویی

/ 0 نظر / 11 بازدید