نه تنها آنانیکه با رشک وُ نفرت از پی ِ مان می آیند
      خاطرمان را آزرده میسازند وُ مرزهایمان را محدود
      کآن کسی که دوستمان دارد نیز کمتر از این نمیکند.
      باشد که خدایان مرا از هر میل و رغبتی رهایی بخشند وُ
      آزادگی یخین قله های سربرهنۀ کوه را ارزانیم دارند.
      آنکه ناچیز میطلبد
      همه چیز دارد
      آنکه هیچ نمیطلبد
      آزاد است
      آنکه هیچ ندارد وُ
      هیچ تلاشی نیز برای یافتن چیزی نمیکند
      خود در مقام انسان
      به خدایان ماننده است.

                  فرناندو پسوا (ریکاردو رایس)
      
      پانوشت:
      خیلی چیزها از یادم رفته بود که دوست داشتم
      و خیلی چیزها یادم می آمد که نمی خواستم...
             عباس معروفی-سال بلوا





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٢:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱٤