گفتند: "کـــلاغ "شادمان گفتم: پر              گفتند: "کبــــــوترانمان"، گفتم: پر
گفتند: "خودت"، به اوج اندیشیدم             در حسرت رنگ آسمان، گفتم: پر!

گفتند: مگر پرنـــــده ای؟ خندیدم                 گفتند: تو باختی و من رنجیدم!
در بازی کودکـــــــان فریبم دادند!                 احســاس بزرگ پر زدن را چیدم

آن روز به خــاک آشنایـــم کردند                  از نغــــــمه پـــرواز جدایم کردند!
آن باور آســــمانی از یادم رفت                   در پهنـه این زمین رهایم کردند!

گفتند: "پرنده"، گریــه ام را دیدند                 دیوانـــــه خاک بودم و فهمیـدنــد
گفتم: که نمی پـرد نگاهم کردند                بر بـــازی اشتبـــــاه من خندیدنـد

نغمه رضایی

      پانوشت:

            پرنده در اوج خداحافظی کرد.با اوج!





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۳:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٢٤