حیران ایم
      اما از ظلمات سرد جهان وحشت نمی کنیم
      نه وحشت نمی کنیم.

      تو را
      من در تابش فروتن این چراغ می بینم
      آن جا که توئی

      مرا
      تو در ظلمت کده ی ویران سرای من
      در می یابی این جا که من ام


      پانوشت:
         وقتی رفت، آن شب نتوانستم بخوابم.
         نه اینکه دیوانه شده باشم که خیالش را توی ذهنم راه ببرم.
         نه.
         حس می کردم خیالش هم از من فرار می کند.
         همه چیز از من می گریخت.

                                      سمفونی مردگان - عباس معروفی





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/٢٧