دنیا کوچکتر از آن است
       که گم شده ای را در آن یافته باشی
       هیچ کس اینجا گم نمی شود

       آدم ها به همان خونسردی که آمده اند
       چمدانشان را می بندند
       و ناپدید می شوند

       یکی درمه
       یکی در غبار
       یکی در باران
       یکی در باد
       و بی رحم ترینشان در برف

       آنچه به جا می ماند
       رد پائی است

       و خاطره ای که هر از گاه پس میزند

       مثل نسیم سحر
       پرده های اتاقت را


                                              عباس صفاری

 

         پانوشت:

            به خاطر آوردن ، این همان چیزی است که مانع مردن اش می شود .
            می ترسد بمیرد و باز هم به خاطر بیاورد . این طوری مردن بی فایده است ... 
            مردن همه ی فایده اش این است که دیگر هیچ چیزی به خاطر نیاوری ...

            "مرگ ممتد از موزه اشیای گم شده / پیام یزدانجو "





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٦/٢٢