از دل و دیده ، گرامی تر هم

        آیا هست ؟

        - دست ،

        آری ، ز دل و دیده گرامی تر :

         دست  !

        زین همه گوهر پیدا و نهان در تن و جان ،

        بی گمان دست گرانقدرتر است .
 
        هر چه حاصل کنی از دنیا ،

        دستاورد است !

        هر چه اسباب جهان باشد ، در روی زمین ،

        دست دارد همه را زیر نگین !

        سلطنت را که شنیده ست چنین ؟!

        شرف دست همین بس که نوشتن با اوست !

        خوشترین مایه دلبستگی من با اوست .

        در فروبسته ترین دشواری ،

        در گرانبارترین نومیدی ،

        بارها بر سرخود ، بانگ زدم :

        - هیچت ار نیست مخور خون جگر ،

        دست که هست  !

        بیستون را یاد آر ،

        دست هایت را بسپار به کار ،

        کوه را چون پَر کاه از سر راهت بردار  !

        وه چه نیروی شگفت انگیزی است ،

        دست هایی که به هم پیوسته است  !

        به یقین ، هر که به هر جای ، در آید از پای

        دست هایش بسته است  !

        دست در دست کسی ،

        یعنی : پیوند دو جان !

        دست در دست کسی

        یعنی : پیمان دو عشق !

        دست در دست کسی داری اگر ،

        دانی ، دست ،

        چه سخن ها که بیان می کند از دوست به دوست ؛

        لحظه ای چند که از دست طبیب ،

        گرمی مهر به پیشانی بیمار رسد ؛

        نوشداروی شفا بخش تر از داروی اوست  !

        چون به رقص آیی و سرمست برافشانی دست ،

        پرچم شادی و شوق است که افراشته ای !

        لشکر غم خورد از پرچم دست  تو شکست !

        دست ، گنجینه مهر و هنر است :

        خواه بر پرده ساز ،

        خواه در گردن دوست ،

        خواه بر چهره نقش ،

        خواه بر دنده چرخ ،

        خواه بر دسته داس ،

        خواه در یاری نابینایی ،

        خواه در ساختن فردایی !

        آنچه آتش به دلم می زند ، اینک ، هر دم

        سرنوشت بشرست ،

        داده با تلخی غم های دگر دست به هم  !

        بار این درد و دریغ است که ما

        تیرهامان به هدف نیک رسیده است ، ولی

        دست هامان ، نرسیده است به هم

 

از فریدون مشیری
 





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٢۸