مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست
                                                  تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست
            واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس
                                                  طوطی طبعم ز عشق و شکّر و بادام دوست
            زلف او دامست و خالش دانه آن دام و من
                                                  بر امید دانه ای فتاده ام در دام دوست
            سر زمستی بر نگیرد تا به صبح روز حشر
                                               هر که چون من در ازل یک جرعه خورد از جام دوست
            میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق
                                                ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست
            حافظ اندر درد او میسوز و بی درمان بساز
                                                 زانکه درمانی ندارد درد بی درمان دوست

 





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٧/۳