هراس.....
   یعنى من باشم
   و تو باشى ...
   و حرفی براى گفتن نباشد...

                                                     نیکى فیروزکوهى

  پانوشت:

  ‫قبل از ازدواج، مرد قبل از خواب به حرف هایی می اندیشد که شما گفته اید ؛
  اما بعد از ازدواج مرد، قبل از این که شما حرف بزنید به خواب می رود.

                                                         هلن رولند





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱۱:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٥/۱۱



   خوش‌حالم که دیگر هیچ‌چیز نمی‌تواند
   از این غمگین‌ترم کند؛
   و کوچ بی‌هنگام تمام پرنده‌های شهر
   درخت را تنهاتر از این نخواهد کرد...

                                                           مریم ملک‌دار

   پانوشت:

   گاﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺒﺨﺸﯿد ؛
   ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﻧﻔﻬﻤـﯿﺪ ،
   ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ ...
   ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺒـاﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ باﯾﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ 
   ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﺪﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﯼ ...
   ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ
   ﺗﺎ ﺁن رﺍ ﮐﻢ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪﺍﻧﻨـﺪ ...
   ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﻕِ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ ...
   ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ....
   ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﺪ
   ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ..
   ﯾﮑﺠﺎ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
   ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ !

                                                           آنا گاوالدا

پ.ن : به شدت این متن و دوست دارم...

 





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٥/۱۱



    عشق
   در قبیله ى من
   خنکای برف است و
   شعور ضمنی آب
   هفت دروازه ى آسمان
   از آنِ هفت پیکر ناظم
   من اگر کفنی داشتم
   نگاهِ لیلا می کردم و
   می مردم

                            بهرام اردبیلی

   پانوشت:

  عشق مگر حتما باید پیدا و آشکار باشد تا به آدمیزاد حق عاشق شدن،عاشق بودن بدهد؟
 گاه عشق گم است،اما هست،
 هست،چون نیست.
  عشق مگر چیست؟ آن چه که پیداست؟
  نه،عشق اگر پیدا شد که دیگر عشق نیست. معرفت است.
  عشق از آن رو هست،که نیست! پیدا نیست و حس می شود.
  می شوراند. منقلب می کند. به رقص و شلنگ اندازی وا می دارد.
  می گریاند. می چزاند. می کوباند و می دواند. دیوانه به صحرا!
  گاه آدم، خود آدم، عشق است.
  بودنش عشق است. رفتن و نگاه کردنش عشق است. دست و قلبش عشق است.
  در تو می جوشد، بی آنکه ردش را بشناسی. بی آنکه بدانی از کجا در تو پیدا شده، روییده.
  شاید نخواهی هم. شاید هم بخواهی و ندانی. نتوانی که بدانی.
  عشق، گاهی همان یاد کمرنگ سلوچ است و دست های آلوده تو که دیواری را سفید می کنند!

                                     محمود دولت آبادی





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٥/۱۱



   من به آمار زمین مشکوکم...!  
   اگر این شهر پر از آدم هاست
   پس چرا این همه دل ها 
   تنهاست...!؟


   پانوشت:

   هر چقدر که آدمها رو بیشتر می شناسی ...
   تنهاییت دلچسب تر می شود !

                                            اوریانا فالاچی

 





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٥/٩



      آدم ها لالت میکنند
      بعد هی میپرسند چرا حرف نمیزنی!؟
      این خنده دار ترین نمایشنامه دنیا بود...

                                                  نیل سایمون        

     پانوشت:

     بزرگوارانه سکوت می‌‌کنیم،
     صبورانه بغض مان را فرو میدهیم،
     محجوبانه لبخند می‌زنیم و
     چنان قاطعانه شانه‌هایمان را بالا می‌‌اندازیم انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است.
     انگار هیچ چیزی احساسِ بکرِ ما را خدشه دار نکرده است.
     انگار رنجیدن، حسِ غریبی ‌ست ، فرسنگ‌ها دور از حضورِ بی‌ گفتارِ ما.
     می گذاریم هرطور دلشان می‌‌خواهد در مورد ما فکر کنند.
     هر طور دلشان می‌خواهد با ما رفتار کنند.
      اجازه می دهیم خود را حق به جانب بدانند.
     تنها که می‌‌شویم شبیهِ یک ببرِ زخمی به دیواره‌های روحمان پنجه می‌‌کشیم
     و قلبمان را پر از دردِ نعره‌هایی‌ می‌کنیم
     که جز بر خود و تنهایی بی‌ انتهایمان بر دیگری روا نداریم .
      تقصیرِ ما نیست.
      تلخی‌ این تکرار ریشه در  بی‌ پشتوانگی صداقتِ ما دارد.
      هنوز راهِ زیادی پیش رو داریم تا یاد بگیریم که
      گذشت، واژه ایست که در فرهنگِ لغات هر کسی‌ معنای خاصِ خودش را می‌‌دهد.
   
                                                نیکی‌ فیروزکوهی

      پ ن : تقدیم به خودم و به پاس همه ی لحظه هایی که صبورانه گذشت کردم





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٠:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٥/٤



                                چون به جز سایه ندیدند کسی در پی خود
                                 هـــمه از دیدن تنـــــهایی خود ترســیدند

   پانوشت:

  گیریم تـا آخـر عمـر تنها بمـانی و شـریکی بـرای زندگیت پیدا نکنی ؛
  تحمل ایـن موضـوع ، بسیـار آسان‌تر از آنست کـه
  شـب و روز با کســی سر و کار داشته باشی ،
  که حتی یکی از هزاران حرف تو را نمی‌ فهـمد ...

                                                            جــــــورج اورول





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٥/٢



   سه نوع دور داریم:
   اونی که دستت بهش نمی رسه
   اونی که چشمت بهش نمی رسه
   اونی که فکرت هم بهش نمی رسه

                                                     فامیل دور

  پانوشت:

   من پاییز رو خیلى دوست دارم آقاى مجرى...
   آخه با دوره خانم تو پاییز آشنا شدم،
   من ماه هاى پاییزم این شکلى شده : مهر ، آبان ، دوره
   آخه آذر بگم ، دوره خانوم ناراحت میشه

  
   پ ن: عاشق فامیل دورم





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٥/٢