ما سزاوار تقلای خودیم
      رستگاری صدفی نیست
       که آن را موجی
      بکشد تا ساحل
      و در او مرواریدی باشد
                                       غلطان
                                                     نایاب
      هیچ صیاد زبر دستی نیز
      باز بی تور و تقلا حتی
      ماهی کوچکی از دریایی صید نکرد
      ما سزاوار تقلای خودیم
      هر چه ویرانی از تیشه ماست...

                                          مجتبی کاشانی

      پانوشت:

      نوازنده باید بنوازد،
      نقاش باید نقاشی کند
      و شاعر باید بسراید تا با خود در آرامش کامل باشند.
      انسان چیزی را که می‌تواند باشد، باید باشد.
     
                                          آبراهام ماسلو





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٧:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/٢٤



     تقصیر تو نیست
     هرچه هست زیر سر پاییز است
     که به نسیمی عقل را می رباید
     تا دل
     بی اگر و امایی
     تنگ تو شود.

     پانوشت:

     میلیون‌ها و میلیارد‌ها آدم توی این دنیا هستند
     و همه‌شان می‌توانند بی‌تو زندگی کنند،
     آخر من بدبخت چرا نمی‌توانم؟

                         رومن گاری / خداحافظ گاری کوپر





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/٢٤



         یا رب مرا یاری بده ، تا سخت آزارش کنم
                                         هجرش دهم ، زجرش دهم ، خوارش کنم ، زارش کنم...
         در پیش چشمش ساغری ، گیرم ز دست دلبری
                                                       از رشک آزارش دهم ، وز غصه بیمارش کنم...
        چون بینم آن شیدای من ، فارغ شد از احوال من
                                                       منزل کنم در کوی او ، باشد که دیدارش کنم
 
                                                      سیمین بهبهانی

     پانوشت:

     البته که دوستت دارم احمق جان.
     ولی آزارت می‌دهم.
     دلیل‌اش هم صاف و ساده این است که دوستت دارم.
     این را می‌فهمی؟ آدم کسانی را که به آنها بی‌تفاوت است آزار نمی‌دهد...!


                                                        ارنستو ساباتو





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٢:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/٢٤



    چون دوستت میدارم
    مجبور نیستی آنگونه که روز آشنایی مان بودی باقی بمانی...
    مجبور نیستی خود را محدود کنی
    به تصویری که از تو زنده مانده در من ...
    می توانی در خودت ببالی
    چیزهای جدیدی کشف کنی در وجودت
    می توانی دگرگون شده, بشکفی ,تازه شوی
    چون دوستت میدارم
    می توانی آنچه هستی باقی بمانی
    و آنچه نیستی شوی ...

                                       مارگوت بیکل‬

    پانوشت:

    ما می‌باید کامل کنیم یکدیگر را ، نه آن‌ که همانند شویم!
    تو جبران میکنی‌ کم بود‌هایِ مرا و
    آن‌ جا که تو تند میروی من قدم آهسته می‌کنم!

                                        مارگوت بیکل‬





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٢:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/٢٤



    تمامِ ترس من این است
    یک شب بخوابم
    و صبح
    رخسارِ تو را به یاد نیاورم.

                                      سید علی صالحی
    پانوشت:

    من معتقدم که وقایعی هستند که فقط چون ما از آن‌ها می‌ترسیم اتفاق می‌افتند.
    اگر ترس ما آن‌ها را احضار نمی‌کرد، تو هم قبول داری دیگر که برای همیشه نهفته می‌ماندند.
    یقینا تخیل ماست که اتم‌های احتمال را فعال و آن‌ها را گویی از عالم رویا بیدار می‌کند...!
   
                                       کارلوس فوئنتس





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/٢٤



   گناهانم را دوست دارم!
   بیشتر از تمام کارهای خوبی که کرده ام،
   می دانی چرا ؟!
   آن ها واقعی ترین انتخاب های منند...!

                                 سید علی صالحی‬

   پانوشت:

   تو زندگیم هر وقت به یه دو راهی رسیدم ، بدون استثنا می دونستم راه درست کدومه
   ولی همیشه راه غلط رو انتخاب کردم.می دونی چرا؟
   چون راه درست لعنتی همیشه سخت تر بود...!

                                  مارتین برست‬





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/٢٤



     ای طفل بی‌گناه که راحت نبوده‌ای
     بیست و چهار ساعت ازین بیست و چار سال
     گیرم که پیر گردی و در تنگنای دهر
     با مردم زمانه بسازی هزار سال
     آیا میان این همه اندوه و درد و رنج
     هرگز تفاوتی کند امسال و پارسال؟

                                       فریدون مشیری

     پانوشت:

     زندگی تو این دنیا وحشتناکه؛
     و وحشتناک تر از اون اینه که کسی رو به وجود بیاریم
     و فکر کنیم که اون خوشبخت تر از ما میشه!

                                      اینگمار برگمان





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱۸



      هدیه ام از تولد
      گریه بود؛
      خندیدن را
      تو به من آموختی...

                                        شمس لنگرودی

      پانوشت:

      زمانی که به دنیا می آییم ، قرار دادی را برای زندگی کردن امضا می کنیم ؛
      ولی سال ها بعد ،
      لحظاتی می رسد که از خود می پرسیم
      چه کسی این قرارداد را به جای من امضا کرده است؟!

                                    بینایی-ژوزه ساراماگو‬





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۸:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱۸



      یکدیگر را دوست بدارید ،  
      اما از عشق زنجیر مسازید...
      با شادمانی باهم برقصید و آواز بخوانید
      اما بگذارید هر یک برای خود تنها باشد...!
      همچون سیمهای عود که هر یک در مقام خود تنها است ،
      اما همه با هم به یک آهنگ مترنمند
      ...دلهایتان را بهم بسپارید اما به اسارت یکدیگر ندهید
      در کنار هم بایستید اما نه بسیار نزدیک
      از آنکه ستون های معبد به جدایی بار بهتر کشند
      و بلوط و سرو در سایه هم به کمال رویش نرسند...

                                         جبران خلیل جبران

      پانوشت:

      نباید بگذاریم‌آرزوهامان‌ به‌ جنگ‌ِ هم‌ بروند!
      نباید فرصت‌ِ جُداسری‌ به‌ آنان‌ بدهیم‌!
      می‌توانیم‌ مثل‌ دو انسان‌ِ آزاد در کنار هم‌ زندگی‌ کنیم‌!
      باهم‌ُ در تلاش‌ِ به‌ بارنشاندن‌ آرزوهای‌ هر یک‌!
      نمی‌خواهم‌ تو خود را وقف‌ِ من‌ کنی‌!
      می‌خواهم‌ وقف‌ِ رؤیاها و آرزوهایت‌ شوی‌!
      آن‌چنان‌ که‌من‌ وقف‌ِ آرزوها وُ رؤیاهایم‌ شده‌ام‌!
      این‌ اوج‌ِ عشق‌ است‌ که‌ دو انسان‌ بتوانند در کنارِ هم‌ آزادانه‌ ببالندُ قد بکشند!
      چنین‌ گُذرانی‌ به‌زنده‌گی‌ قداست‌ می‌بخشد وَ به‌ عشق‌...!
      آن‌ که‌ بگوید: من‌ می‌آفرینم‌، پَس‌ هَر که‌ دوستم‌ می‌دارد
      باید تمام‌ِ توجه‌ و عمرِ خود راوقف‌ِ من‌ کند
       عاشق‌ نه‌، که‌ انسان‌ِ خودخواهی‌ست‌!
       عشقی‌ که‌ دربندکننده‌ باشد
      به‌ چشم‌ بر هم‌ زدنی‌ سلول‌ِ یک‌ زندان‌ را تداعی‌خواهد کرد!
       عشق‌، یعنی‌ آزادی‌!
       آن‌چه‌ ما را به‌ هم‌ متعهد می‌کند عشق‌ است‌!
       باید همان‌قدر که‌ به‌ هم‌ متعهدیم‌ به‌ کارُ حرفه‌ وآرزوهای‌ هم‌ متعهد باشیم‌!
       باید همان‌قدر که‌ به‌ یک‌دیگر احترام‌ می‌گُذاریم‌،
      به‌ آفرینه‌های‌ یک‌دیگر هم‌ به‌ دیده‌ی‌ احترام‌بنگریم‌!
       این‌ها را برایت‌ می‌نویسم‌ تا بدانی‌ چه‌قدر برای‌ نقاشی‌ها
      و آرزوهایت‌ احترام‌ قائلم‌ُ از تو همین‌ توقع‌ را دارم‌!
       تفاهم‌ ازدل‌ این‌ احترام‌ها حادث‌ می‌شود!

                                              یغما گلرویی





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱٧



    دست کم نگیر خودت را بانــــــو ؛
    همین که می آیـــی،
    جهانی به هــم می ریـــزد ...
    همیــن کــه می روی ،
    جـهانـی از هــم می پاشــد ...

    پانوشت:

   زن در این دنیا بسیار یافت می‌شود اما عشق...
    عشق کم یافت می‌شود.
    اصلا یافت نمی‌شود.
    عشق خیلی خنده‌دار است، خیلی هم گریه دارد!
    عشق، یا هست یا نیست؛
    اگر نیست که نیست.
    اما اگر هست، اگر باشد، اگر یافت شود در تو،
    آن وقت دیگر تو نیستی!

                          کلیدر/ محمود دولت‌آبادی





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٢:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱٧



    همیشه می گفتم:
    چقدر مردن خوب است
    چقدر مردن در این زمانه که نیکی
    حقیر و مغلوب است
    خوب است

                          حمید مصدق‬

    پانوشت:

    بلوتوث: یک نفر صد سکه دارد، یک نفر دیگه یک سکه….
    شما از کدام یک از اینها سکه میگیرید ؟؟؟
    قبله ی عالم: خوب از اونی که یک سکه دارد … !!!
    چون اونی که صد سکه داره به هر حال قدرتی برای خودش داره
     چهار تا آدم دور برش جمع شدن نمیشه رفت طرفش که…
    ولی اونی که یک سکه داره خب کسی رو نداره ،
    تو سرشم میزنیم ، سکه شو میگیریم ، دو تا اردنگی هم بهش می زنیم .
     یه کم منطقی باش …..!

                        سریال قهوه ی تلخ


    ما نسل بدبختی هستیم ،
    دست مان به مقصر اصلی نمی رسد از همدیگر انتقام می گیریم !

                           عباس معروفی





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱٧



      دخترک خنده کنان گفت که چیست
       راز این حلقه ی زر
      راز این حلقه که انگشت مرا
      این چنین تنگ گرفته است به بر

      راز این حلقه که در چهره ی او
      اینهمه تابش و رخشندگی است
      مرد حیران شد و گفت
      حلقه ی خوشبختی است حلقه ی زندگی است

      همه گفتند مبارک باشد
      دخترک گفت دریغا که مرا باز
      در معنی آن شک باشد

      سالها رفت و شبی
      زنی افسرده نظر کرد بر آن حلقه ی زر
      دید در نقش فروزنده ی او
      روز هایی که به امید وفای شوهر
      به هدر رفته هدر
      زن پریشان شد و نالید که وای
      وای این حلقه که در چهره ی او
      باز هم تابش و رخشندگی است
      حلقه ی بردگی وبندگی است.
       
                                        فروغ
 فرخزاد


      پانوشت:

      می‌گویند در پس‌ِ هَر مَردِ موفّق‌، یک‌ زن‌ِ فداکار ایستاده‌ است‌
      ولی‌ من‌ این‌ جمله‌ راجورِ دیگری‌ می‌نویسم‌:
      در پس‌ِ هَر مَردِ موفق‌، یک‌ زن‌ِ نگون‌بخت‌ ایستاده‌ است‌!
       از زنده‌گی‌های‌ مشترکی‌ که‌ در آن‌ها یکی‌ از دوطرف‌ خود را فدای‌ دیگری‌ می‌کند،
      
بیزارم‌!
       یکی‌ سنگین‌ُ صامت‌ به‌ قعر می‌رود تا کفّه‌ی‌ پیروزی‌ دیگری‌ در ترازِ ناکوک‌ِ روزگاربرآید!
       این‌ بالا رفتن‌ عادلانه‌ نیست‌!

                                      یغما گلرویی





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱٦