آدم‌ها، من را به یاد تو نمی‌اندازند!
     این‌جا هیچ‌کس؛
     شبیه تو نیست...

               مریم ملک دار‬

     پانوشت:

     آدم‌ها با دلایلِ خاصِ خودشان به زندگی‌ ما وارد میشوند،
     و با دلایلِ خاصِ خودشان از زندگی‌ ما می‌‌روند.
     نه از آمدن‌ها زیاد خوشحال باش ،
     نه از رفتن‌ها زیاد غمگین!
     تا هستند دوستشان داشته باش.
     به هر دلیلی‌ که آمده اند،
     به هر دلیلی‌ که هستند!
     بودنشان را دوست داشته باش ... بی‌ هیچ دلیلی‌؛
     شادمانی‌های بی‌ سبب ، همین دوست داشتن‌هایِ بی‌ چون و چراست.

               نیکی‌ فیروزکوهی





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٥:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٢۸



      حرمت اعتبار خود را
      هرگز در میدان مقایسه خویش با دیگران
      مشکن
      که ما هر یک یگانه ایم،
      موجودی بی نظیر و بی تشابه.
      و
      آرمان های خویش را
      به مقیاس معیارهای دیگران بنیاد مکن،
      تنها تو می دانی که « بهترین » در زندگانیت
      چگونه معنا می شود.

                     نانسی سیمس

      پانوشت:

      هر شخصی یک نابغه است.
      اما اگر قرار باشد در مورد یک ماهی
      بر اساس توان او برای بالا رفتن از درخت قضاوت شود،
      او تمام زندگیش را بر این باور خواهد بود که یک احمق است.

                       انیشتین





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۸



      قرار نیست اتفاق خاصی بیفتد
      نه، هیچ اتفاقی نمی افتد
      روزها
      همان طور به رودِ شب می ریزند
      که شب ها
      به سپیده ی روز...
      نه پرده ای
      به ناگهان کشیده می شود
      نه سرانگشت شاخه ای
      به هوای ماه می جنبد
      و نه کسی از راه می رسد... !
     
                         رضا کاظمی
     
      پانوشت:

      تنها این را می‌دانم که اتفاق‌ها در ذهن من پررنگ‌تر، شفاف‌تر و هیجان‌انگیزترند.
      در زندگی واقعی اما همه‌چیز دو پرده مات‌تر است، معمولی‌تر. اتفاق، می‌افتد
      و تو با خودت فکر می‌کنی ارزش این‌همه تب و انتظار را داشته؟
      در این زمانه دیگر از اتفاق‌های بزرگ خبری نیست.
      به‌یادماندنی‌ترین خاطراتم در لحظات بی‌خبری و بی‌انتظاری اتفاق افتاده است.
      باید از خارق‌العاده کردن چیزها و آدم‌ها در ذهنم دست بردارم.
      شاید راز مهم زندگی همین باشد.
      زندگی کردن در لحظه،
      پذیرفتن رویدادها همان‌طور که هستند
      و منتظر هیچ واقعه‌ی بزرگی نماندن!

                            سیلویا پلات





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٧



                                 عالم بی خبری طرفه بهشتی بوده است
                                حیف و صد حیف که ما دیر خبــردار شدیم

                                                     صائب تبریزی

       پانوشت:

        بهترین حالت این است که آدم از اتفاقات خوبی که قرار است بیفتد با خبر شود؛
        درست مثل موقعی که مردم می‌دانند
        قرار است در یک روز به خصوص خسوف اتفاق بیفتد،
        یا کسی بداند که قرار است برای کریسمس به او میکروسکوپ هدیه بدهند.
        و از طرفی بد‌ترین حالت هم این است که
        آدم از اتفاقات بدی که قرار است بیفتد با خبر باشد،
        درست مثل موقعی که آدم می‌داند قرار است در یک روز به خصوص
        برای پر کردن دندانش به دندان پزشکی برود
        اما من فکر می‌کنم از همه بد‌تر این حالت است که
        آدم نداند اتفاقی که قرار است بیفتد خوب است یا بد...!

                                                     مارک هادون





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۳



       صبورانه در انتظار بمان
       هر چیز در زمان خودش رخ میدهد
       باغبان حتی اگر باغش را غرق آب کند
       درختان خارج از فصل خود میوه نمیدهند...

       پانوشت:

       به زودی. به زودی. به زودی. به زودی.
       این به زودی کی خواهد بود؟
       چه کلمه هراس انگیزی است این به زودی.
       به زودی ممکن است یک ثانیه دیگر باشد.
       به زودی می‌تواند یک سال طول بکشد.
       به زودی کلمه‌ای است هراس انگیز.
       این به زودی آینده را در هم می‌فشارد، آن را کوچک می‌کند
       و دیگر هیچ چیز مطمئنی در کار نخواهد بود.
       هر چه هست دودلی و تزلزل مطلق خواهد بود.
       به زودی هیچ نیست و به زودی چه بسا چیزهایی است.
       به زودی همه چیز است.
       به زودی مرگ است...!

                                 هاینریش بل





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٥:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٢