اگر مرا دوست نداشته باشی
      دراز می‌کشم و می‌میرم
      مرگ نه سفری بی‌بازگشت است
      و نه ناگهان محو شدن
      مرگ دوست نداشتن توست
      درست آن موقع که باید دوست بداری

                            رسول یونان

      پانوشت:

      مرگم باد
      اگر دمی کوتاه آیم از تکرارِ این پیش پا افتاده‌ترین سخن که
      "دوستت می دارم"

                  به بهانه ی  زاد روز احمد شاملو (21 آذر)





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/٢۱



      

      ای کاش گرد وُ غبار کوچه ها باشم وُ
      در زیر پای دریوزگان
 
      ای کاش رودخانه های جاری باشم وُ
      زنان بر کرانه ام بایستند وُ رخت بشویند
 
      ای کاش چراگاهی باشم بر کران برکه ای وُ
      آسمان را بالای سر ببینم وُ آب را به زیر پای
 
      ای کاش الاغ آسیابانی باشم وُ او مرا به شلاق بزند وُ
      خلاصم نگرداند
 
      ای کاش همۀ آنچیزی باشم که گفتم وُ در عوض آن کس نباشم
      کز جادۀ زندگی میگذرد وُِ
      به پشت سر نگاه میکند وُ
      بر گذشته
      حسرت میخورد

                            شعری از فرناندو پسوآ

      پانوشت:

      مگر نمی شود آدم سال های بعد را به یاد آورد و برای خودش گریه کند؟
 
                             عباس معروفی - سال بلوا

      ادی (مورگان فریمن): مردم هر روز میمیرن فرانکی...
      و میدونی آخرین چیزی که میگن چیه؟
      "هیچوقت به اون چیزی که میخواستم نرسیدم"

                              از وبلاگ دیالوگ های ماندگار





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٢:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/٢۱




       پیش از آن‌که واپسین نفس را برآرم
      پیش از آن‌که پرده فرو افتد
      پیش از پژمردن آخرین گل
      برآنم که زندگی کنم
      برآنم که عشق بورزم
      برآنم که، باشم

                 مارگوت بیکل‬

    پانوشت:

       خورده ایم
      نوشیده ایم
      با شگفتی به تماشای ستاره ها نشسته ایم
      چند نفری را دوست داشته ایم
      کمی اعتراض کرده ایم
      کمی زندگی کرده ایم
      کمی دیگر نیز
      زندگی خواهیم کرد

                 رزه آوسلندر




نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/٢٠




     با عشق به استقبال دوستان مرو ای دل

     میل آن ندارم که عشق را وبال گردنت ببینم
     چرا که می ترسم چشمانت در حافظۀ ته سوراخ آنانی
     که هیچ چیز به خاطر نمی آورند
     از یادها برود
     و اشکهایت را در یک روز بارانی
     هیچکس نبیند.

     با عشق به استقبال دوستان مرو ای دل
     میل آن ندارم که سرانجامت را گمگشته ببینم
     و پیکرت را مرمری خونین
     در معماری تردستانۀ آن بی انصافانی
     که با بال شکستۀ پرندگان
     پل میسازند.

     با عشق به استقبال دوستان مرو ای دل
     زیرا تو سزاوار آن نیستی
     که پوست حساست همچون چراغی جادویی
     به آن کسی فروخته شود
     که پیکرش
     خاموش است وُ
     بی فروغ.

                      ریچارد برآوتیگا

     پانوشت:     
     واقعیت این است که زندگی بسیار یکنواخت است
     مردم همه مثل هم هستند،یکسان هستند،هرکس به فکر خویش است
     به خصوص در مورد امور مادی
     در نتیجه کاری باقی نمی ماند جز اینکه
     در خورد فرو روی و غرق در رویاهای خود به زندگی ادامه دهی
 
                      آلدوس هاکسلی






نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٠:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱۸




      نه تنها آنانیکه با رشک وُ نفرت از پی ِ مان می آیند
      خاطرمان را آزرده میسازند وُ مرزهایمان را محدود
      کآن کسی که دوستمان دارد نیز کمتر از این نمیکند.
      باشد که خدایان مرا از هر میل و رغبتی رهایی بخشند وُ
      آزادگی یخین قله های سربرهنۀ کوه را ارزانیم دارند.
      آنکه ناچیز میطلبد
      همه چیز دارد
      آنکه هیچ نمیطلبد
      آزاد است
      آنکه هیچ ندارد وُ
      هیچ تلاشی نیز برای یافتن چیزی نمیکند
      خود در مقام انسان
      به خدایان ماننده است.

                  فرناندو پسوا (ریکاردو رایس)
      
      پانوشت:
      خیلی چیزها از یادم رفته بود که دوست داشتم
      و خیلی چیزها یادم می آمد که نمی خواستم...
             عباس معروفی-سال بلوا





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱٢:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱٤