سالها رفت وهنوز
       یک نفر نیست بپرسد از من
       که تو از پنجره عشق چه ها می خواهی

       صبح تا نیمه ی شب منتظری
       همه جا می نگری

       گاه با ماه سخن می گویی
       گاه با رهگذران
       خبر گمشده ای می جویی

       راستی گمشده ات کیست؟کجاست؟
       صدفی در دریا است؟
       نوری از روزنه فرداهاست؟
       یا خدایی است که از روز ازل پنهان است؟

       بارها آمد و رفت
       بارها انسان شد
       وبشر هیچ ندانست که بود

       خود اوهم به یقین آگه نیست
       چون نمی داند کیست
       چون ندانست کجاست
       چون ندارد خبر از خود که خداست





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ٤:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٥



       گفت : آنجا چشمه خورشید هاست
       آسمان ها روشن از نور و صفاست
       موج اقیانوس جوشان فضاست

       باز من گفتم که : بالاتر کجاست

       گفت : بالاتر جهانی دیگر است
       عالمی کز عالم خاکی جداست
       پهن دشت آسمان بی انتهاست

      باز من گفتم که بالاتر کجاست

       گفت : بالاتر از آنجا راه نیست
       زانکه آنجا بارگاه کبریاست
       آخرین معراج ما عرش خداست

       بازمن گفتم که : بالاتر کجاست

       لحظه ای در دیدگانم خیره شد
       گفت : این اندیشه ها بس نارساست

       گفتمش : از چشم شاعر کن نگاه
       تا نپنداری که گفتاری خطاست
       دورتر از چشمه خورشید ها
       برتر از این عالم بی انتها
       باز هم بالاتر از عرش خدا
       عرصه پرواز مرغ فکر ماست

 

فریدون مشیری





نویسنده : شیدا دشتوان ; ساعت ۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٥